Курсовая - псеўданімы.Разгадка таямніц

ЗМЕСТ
Уводзіны 3
1 Паняцце псеўданімаў, іх класіфікацыя, прычыны ўзнікнення 4
2 Псеўданімы беларускіх пісьменнікаў: матывацыныя кірункі 8
Заключэнне 20
Спіс выкарыстаных крыніц 21
Дадатак 23

УВОДЗІНЫ
Карыстаючыся мовай, мы кожны дзень сустракаемся з уласнымі імёнамі. Яны служаць для наймення людзей, геаграфічных і касмічных аб’ектаў, жывёл, розных прадметаў матэрыяльнай і духоўнай культуры. Да ўласных адносяцца імёны як рэальна існуючых або існаваўшых людзей, гарадоў, сузор’яў і г.д., так і найменні прадметаў, створаных фантазіяй чалавека – імёны багоў, персанажы мастацкай літаратуры і фальклору. Функцыянальная і моўная своеасаблівасць імён прывяла да таго, што іх пачалі вывучаць у асобным раздзеле мовазнаўства – “Анамастыцы” (з грэч. ‘майстэрства даваць імёны’). На сённяшні дзень, калі анамастыка стала самастойнай дысцыплінай, вырасла неабходнасць яе вывучэння.
Цікавая ўсё ж такі рэч – псеўданім. Для кагосьці гэта – магчымасць “схаваць” сваё сапраўднае імя, для кагосьці – “схаваць” разам з ім і асобу. А для кагосьці – магчымасць больш ярка выявіць асаблівасці сваёй творчасці, даўшы тым псеўданімам-эпіграфам разгадку да яе таямніц.
Мэта дадзенай працы – раскрыць сутнасць псеўданімаў, вызначыць іх класіфікацыю, матывацыйныя кірункі выбару, асаблівасцей псеўданімаў беларускіх пісьменнікаў.